Analyses, meningen en stereotyperingen legio wanneer het gaat over de steeds maar stijgende zieketecijfers waarvan het laatste jaar een extreme stijging bij de -30 jarigen.

Zijn we er ons van bewust dat we de jonge generatie professioneel mee zullen moeten opvoeden? Hen wegwijs te maken in wat het betekent om te groeien in je jobinhoud, welke stappen dit van hen vraagt, wat de werkethiek is die je in je bedrijf belangrijk vindt, hoe ze om kunnen gaan met drukkere en minder drukke periodes, waar ze moeten aankloppen wanneer prioriteiten stellen in het werk niet lukt, waar ze gerichte feedback kunnen krijgen en hoe ze vervolgens die feedback in actie kunnen omzetten?
We hebben het te éénzijdig over welzijn, je goed voelen op het werk, … we zijn het precies wat verleerd om jonge medewerkers ook te instrueren en mee omhoog te trekken. En wanneer ze mogelijks te weinig meekregen van thuis uit en/of de onderwijsomgeving, dan hoort er dus een mate van professioneel opvoeden op de werkvloer te gebeuren en dat is soms lastig.

Maatschappelijk gezien is werk belangrijk, het houdt onze bevolking fysiek en mentaal gezond. Hiernaast ontsnapt amper iemand doorheen zijn/haar leven aan een moeilijkere te dragen periode op het werk, in de privé, in de combinatie van werk en privé. Het feit dat je ‘gaat werken’ biedt doorheen moeilijkere fases mensen structuur, een niet te onderschatten stabiele factor. Het is dan ook belangrijk dat je als medewerker en als werkgever geïnvesteerd hebt in je werk en je werkomgeving.

Een loopbaan is geen lineair stappenplan, maar een groeipad voor iedere persoon waar uiteraard ook de werkgever mee te winnen heeft.